Verhaal van Ference,
We zijn nu 4 weken in Natal Brazilie! En het bevalt me heel erg goed :) Het project van Soos Brasil (MCN) is echt super gaaf. De kinderen zijn heel open en vrolijk. Ze willen je van alles leren en overal mee naar toe nemen! Na drie weken ken je ze al een stuk beter en wordt het praten met ze een stuk gemakkelijker. We geven op dit moment elke dag (5 dagen in de week) Engelse les aan de kits, dit is echt leuk om te doen. De groep wordt elke week groter en de kinderen die we hebben blijven ook in de groep. Ze vinden het dus leuk en willen allemaal graag Engels leren ;) We zijn simpel begonnen met voorstellen hebben dit uitgebouwd met elke week een ander thema bijv. het thema supermarkt, kleuren en voertuigen. Ook geven we les in grammatica. Dit vinden ze nog wel moeilijk en daarom blijven we dit veel herhalen. Het uiteindelijke doel is dat de conversaties verbeteren. Dus er wordt hiermee ook veel geoefend! Dit vinden ze heel leuk om te doen, en wij ook :) We hebben ook al verschillende keren bij de capoeira meegekeken. En als we ze vragen wat ze het leukste vinden om te doen zeggen ze allemaal Capoeira! Naast het lesgeven hebben we ook ons eigen fysiotherapie spreekuur opgezet (want we zijn studenten fysiotherapie en willen hier ook iets mee doen in deze arme wijk). We geven elke dag gratis fysiotherapie aan iedereen die het nodig heeft. Er komen ook hier steeds meer patiënten bij met de meest uiteenlopende klachten (die je in Nederland niet zo snel tegen zult komen). Dit is super interessant en we zijn blij dat we er wat van kunnen leren en tevens wat terug kunnen doen voor de bewoners van Bom Pastor (de arme wijk waar het project in staat). Het blijft me hier kei goed bevallen en ben daarom ook blij dat we nog bijna 3 maanden te gaan hebben!! :)
Groetjes,
Ference Smit.

Verhaal van Bart,
Hallo allemaal,
Zoals jullie al in ons eerste stukje op de site konden lezen zijn wij studenten fysiotherapie uit Breda en hebben we ons al persoonlijk voorgesteld. We zijn nu ongeveer drie weken begonnen bij het project MCN van SooS Brasil in Natal. Van te voren had ik geen idee wat me te wachten stond maar de eerste indrukken waren fantastisch. De kinderen van het project zijn hartstikke leuk en leergierig. Ze doen erg goed mee met de Engelse les die we geven en waar in het begin maar 10 kinderen meedoen, hebben we nu al een klas van 20 kinderen.
Vorige week hebben ze ons ook rondgeleid door de favelas waar de meeste kinderen wonen. Het was indrukwekkend om te zien hoe bijvoorbeeld een gezin met 9kinderen in een klein hutje woonde en hoe arm de mensen wel niet zijn. Ik vind het dan ook knap dat de kinderen nog plezier kunnen maken terwijl ze bijna niks hebben.

Wanneer het mogelijk is gaan we ook op zaterdagochtend met iedereen van het project naar het strand toe. Wij zelf zitten op loopafstand van het strand in Ponta Negra terwijl de kinderen in de wijk bom pastor wonen en dus bijna nooit naar het strand gaan. Het is dus een erg goed initiatief en ik weet zeker dat de kinderen het super vinden! Ook hebben we afgelopen vrijdag een bingo gehouden en speelgoed verloot wat van familie en vrienden heb opgehaald. Iedereen mocht natuurlijk iets uitzoeken en ze vonden het heel leuk om iets te krijgen.
Tevens hebben wij zelf nog een spreekuur opgezet voor mensen in de omgeving die fysiotherapie nodig hebben. We zitten dan ook in een achterbuurt met veel mensen die geen geld hebben voor therapie dus er komen steeds meer mensen via via naar ons toe wat goed is voor ons zelf en voor de mensen. Ze hebben soms allerlei klachten en je krijgt ook te maken met hele erge verhalen en gebeurtenissen. Zo was door een fout van een arts een kind van acht jaar,4uur zonder zuurstof komen te zitten en is nu volledig verlamd. Dus je maakt wel wat mee hier!
Verder is het hier in Natal altijd zonnig en 30 graden en is de omgeving prachtig. De mensen hier zijn super behulpzaam en iedereen spreekt je aan. Ook is Pipa, hier 1,5 vandaan een mooi dorpje met prachtige grandcanyon stranden en kun je met wilde dolfijnen zwemmen.
Het is dus zeker de moeite waard om een keer naar Natal te komen!

Groetjes,
Bart Schuur.

Verhaal van Karen,
We zitten inmiddels al ongeveer 4 weken in Brazilie. Ik vind het echt een geweldig land! Het begon al meteen bij aankomst op het vliegveld. We werden door Jean, Bruno en Reginaldo erg enthousiast ontvangen. Ze waren vanaf het begin al erg behulpzaam en wilde al onze vragen graag beantwoorden. De mensen zijn hier allemaal erg aardig en sociaal. Aangekomen op het project was het nog erg rustig, omdat we net in de carnavalsperiode aankwamen, dan ligt hier blijkbaar alles stil. Het eerste dagje op het project was erg leuk, we werden met een al voor de leeuwen gegooid en moesten beginnen met een Engelse les. De dagen erop konden we voorbereiden en zo verzorgen we elke dag weer een Engelse les. De kinderen zijn erg enthousiast en leergierig. Het niveau verschilt wel heel erg onderling, dit is ooit wel lastig met het lesgeven. Het valt ook erg op dat de kinderen ons ook veel willen leren met betrekking tot de Portugese taal en cultuur. Ze willen ons tijdens de Engelse lessen Portugees leren, en hierna capoeira.  Wat een leuke kits!
Voor de fysiotherapie hebben we inmiddels ook al een aantal patiënten. Zo hebben we William, een gehandicapt jongetje uit de favela die de hele dag op de grond ligt. We proberen hem een beetje te helpen, maar het is vooral de aandacht die je hem geeft. Je merkt aan hem dat hij het leuk vind, wat hij maakt geluidjes met zijn mond en lacht erg veel.

Een andere patiënt is Isabelle, ze is in november geopereerd aan een blinde darm ontsteking . Tijdens de operatie is er iets mis gegaan en daardoor heeft ze 4 uur geen zuurstof in haar hersenen gekregen, hierdoor heeft ze 12 dagen in coma gelegen en was ze hierna totaal spastisch. Ze kan niet praten en haar bewegingen gaan totaal ongecontroleerd. Dit was erg heftig om te horen, dat door 1 klein foutje z’n klein meisje totaal kan veranderen!  We maken hier wel wat heftigere dingen mee dan in Nederland. De mensen hebben hier hele andere klachten, dit maakt het wel uitdagend voor ons! Maar het communiceren blijft wel ooit lastig in de Portugese taal, maar dit gaat eigenlijk steeds beter. Er gaat steeds iemand met ons mee op huisbezoeken, deze kunnen ons ook helpen te communiceren, dit is wel erg fijn. De samenwerking hier met iedereen verloopt dus erg goed.
De komende tijd wil ik vooral in de fysiotherapie mijn leerdoelen behalen. Het zoveel mogelijk bereiken met zo min mogelijk middelen is een belangrijk leerdoel. Het vergt veel improvisatievermogen. We hebben een bord opgehangen waarin we verteld hebben dat we fysiotherapie studenten zijn en mensen met fysieke klachten graag willen helpen. We verwachten dat we de komende tijd steeds meer patiënten zullen krijgen hierdoor.
Kortom, hier gaat alles erg goed. We leren veel van de mensen hier en iedereen is in staat je te helpen. De band die je krijgt met iedereen zorgt ervoor dat het project iedere week weer leuker wordt!

Groetjes
Karen

Karen
Mijn naam is Karen Timmers, ik ben 20 jaar oud en ik studeer Fysiotherapie in Breda. Ik zit nu in het derde jaar van de opleiding en we gaan voor onze minor ‘Internationalisering’ naar het buitenland. Ik ga samen met Bart en Ference, 2 vrienden uit mijn klas. Nu was de vraag; Waar gaan we heen? Peru, Equador, Mexico of Brazilië? Het is uiteindelijk Brazilië geworden. We kwamen na even Googlen op de site van SooS-Brasil terecht. Opvang en onderwijs van straatkinderen sprak ons meteen erg aan. We legden contact met Elly en waren al vanaf het begin erg enthousiast.
Ik wilde altijd al als vrijwilliger meewerken aan projecten in een ontwikkelingsgebied; dit was mijn kans! En dan ook nog in een land vol cultuur, muziek, dans en zon.
We hebben ons voorbereid op de Portugese taal door middel van een taalcursus. Dit was toch wel een vereiste, want erg makkelijk is het niet! Ik heb erg veel zin om de komende drie maanden in Natal mijn steentje bij te dragen. Ik verwacht de kinderen en ouderen te kunnen helpen met mijn kennis en kunde van de fysiotherapie. Er zijn daar gehandicapte kinderen die op een veel te klein matje in de hoek van een huis verwaarloosd worden. Hier moeten wij als studenten toch iets mee doen! Maar ook met andere activiteiten zoals huiswerkbegeleiding, het geven van Engelse lessen en sportactiviteiten hoop ik de kinderen een beetje te kunnen vermaken.
Het zal ook een bijzondere ervaring voor mij als persoon worden. Drie maanden in een totaal andere cultuur met andere leef- en denkwijzen. Het zal ook wel een hele omschakeling van ons vragen vanuit het welvarende Nederland! Ik verwacht daarom ook dat dit een bijzondere levensles en ervaring voor me zal worden. Ik heb er super veel zin in en ga er met veel enthousiasme voor 100% tegenaan!

Ference
Ik heet Ference, ben 20 jaar en ik ben ook student fysiotherapie in 3e studiejaar. Voor onze opleiding mogen we naar het buitenland om daar ervaring op te doen over o.a. de cultuur, gezondheidszorg en levenswijze in een ander land. Uiteraard hebben wij deze kans meteen aangegrepen en hebben we besloten om naar Natal, Brazilië te gaan. We werden door Elly voor een opendag (expositie) van het project uitgenodigd en waren meteen nog enthousiaster over het project! We zagen meteen de mogelijkheden en potentie van het project! Elk kind is bijzonder en heeft het een en ander meegemaakt. Het is daarom goed om met z’n drieën te gaan, zo kan ieder kind die persoonlijke aandacht krijgen die het wil en nodig heeft!
In totaal blijven we daar 14 weken. We gaan ons van 7 maart t/m 11 juni inzetten voor het project en ik hoop er heel veel van te leren. Ik heb er het volste vertrouwen in dat dit helemaal goed zal komen!
We hebben een hoop geleerd op de opleiding maar een deel kun je pas zien, ervaren en leren als je ter plekke in een totaal nieuwe omgeving wordt geplaatst. Het wordt een ervaring waar ik mijn leven lang veel aan zal hebben.
Buiten veel plezier en een fantastische tijd gaan we er ook aan de studie geassocieerde activiteiten verrichten. Maar ook les geven, sporten en genieten komen aan bod! We gaan er vol enthousiasme tegenaan! Voor nu aqueça saudar e até o na próxima boletim (een warme groet en tot de volgende nieuwsbrief) J

Bart
Mijn naam is Bart Schuur en ik ben 22 jaar. Mijn hobby’s zijn voetballen, tennissen en fitnessen. Na vier jaar de sportopleiding CIOS te hebben gevolgd, studeer ik momenteel in het derde studiejaar van de opleiding Fysiotherapie aan de Avans Hogeschool te Breda. Op 2 maart vertrek ik samen met Karen en Ference naar Brazilië.
Ik zie er erg naar uit me te kunnen inzetten voor de kinderen die deel zullen nemen aan dit project. Ik wil me hierbij onder andere erop richten, om de kinderen op een speelse wijze iets te leren. Daarnaast wil ik hen ook leren plezier te hebben en wil ik hen ondersteunen bij hun onderwijs. Zelf houd ik erg van sporten en dit wil ik dan ook graag met de kinderen in Brazilië gaan doen. Aansluitend op mijn opleiding wil ik de kinderen ook helpen omgaan met eventuele klachten, zoals reuma of een handicap. Ik hoop hen het komende half jaar zo te begeleiden, dat ze na afloop van ons vrijwilligerswerk hierop voort kunnen borduren. Ik vind het ook erg bijzonder om een band met de kinderen te krijgen.
Ik wil SooS Brasil ondersteunen omdat ik het erg belangrijk vind je ook in te zetten voor anderen. Ik vind het leuk om met mensen om te gaan en hoop door middel van mijn inzet het leven van enkele Brazilianen te verbeteren. Het komende half jaar zal voor mij een ervaring worden om niet te vergeten. Om dit ook met u te delen, zal ik samen met mijn studiegenoten proberen maandelijks een update vanuit Natal te mailen. U kunt deze vervolgens lezen in de maandelijkse nieuwsbrief.