Als de presentator zwijgt en Franswa Poerkwapa zijn accordeon na een dag spelen heeft ingepakt hoor je nog groepjes mensen gezellig met elkaar praten bij de warme panalão. Heerlijke etensluchtjes besluiten een geweldig slotfeest van onze Kunstexpositie.

En het weer? Er waren tenten voor de Ditjes en Datjes markt en de verkoop van Braziliaanse artikelen. Theo Knoop stond met twee collega’s onder een afdak te knippen en iets verder zat Herman van Holen kralen te maken. En Theo Kersten zou het in ieder geval niet koud gehad hebben bij het raku stoken. René van de Venne verwoordde het in één zin: “ Ik ben vooral opgelucht. ” Hij had gelijk: er was ons vreselijk weer in het vooruitzicht gesteld, maar wat gebeurde? Geen druppel regen, geen buien, geen onweer, geen windstoten, geen voorproefje van een Braziliaans regenwoud, geen vluchtende bezoekers, nee, goddelijk weer. Afdak en tenten waren niet nodig

Om een uur of twee kwam het feest echt op gang. De beeldentuin buiten en de kunstexpositie binnen trokken veel bekijks en rond half drie dromden we als een grote familie rond de dansende Brazilianen met hun steeds weer imponerende show. Joz Knoop had toen al een aantal van zijn gedichten geëngageerd en aanstekelijk gepresenteerd en boven in de expositieruimte luisterde een groep bezoekers naar een intiem optreden van de gitarist Manito.

Veel mensen bleven wachten op de trekking van de loterij met aantrekkelijke en meestal geschonken prijzen en namen de gelegenheid te baat om te genieten van de drankjes, de taart, de tosti’s en de heerlijke caipirinha.

5 Juni 2011, een dag om niet te vergeten. Een geweldige afsluiting met een opbrengst voor SooS-Brasil van ruim 2700 euro. Natuurlijk dankzij al onze gasten maar onmogelijk zonder de bewoners van Bothalenshof en al die vrijwilligers in hun Braziliaanse T-shirts. Mensen bedankt!

Namens de werkgroep Kunstexpositie SooS-Brasil
Rob Arends

Verhaal van Ference,
We zijn nu 4 weken in Natal Brazilie! En het bevalt me heel erg goed :) Het project van Soos Brasil (MCN) is echt super gaaf. De kinderen zijn heel open en vrolijk. Ze willen je van alles leren en overal mee naar toe nemen! Na drie weken ken je ze al een stuk beter en wordt het praten met ze een stuk gemakkelijker. We geven op dit moment elke dag (5 dagen in de week) Engelse les aan de kits, dit is echt leuk om te doen. De groep wordt elke week groter en de kinderen die we hebben blijven ook in de groep. Ze vinden het dus leuk en willen allemaal graag Engels leren ;) We zijn simpel begonnen met voorstellen hebben dit uitgebouwd met elke week een ander thema bijv. het thema supermarkt, kleuren en voertuigen. Ook geven we les in grammatica. Dit vinden ze nog wel moeilijk en daarom blijven we dit veel herhalen. Het uiteindelijke doel is dat de conversaties verbeteren. Dus er wordt hiermee ook veel geoefend! Dit vinden ze heel leuk om te doen, en wij ook :) We hebben ook al verschillende keren bij de capoeira meegekeken. En als we ze vragen wat ze het leukste vinden om te doen zeggen ze allemaal Capoeira! Naast het lesgeven hebben we ook ons eigen fysiotherapie spreekuur opgezet (want we zijn studenten fysiotherapie en willen hier ook iets mee doen in deze arme wijk). We geven elke dag gratis fysiotherapie aan iedereen die het nodig heeft. Er komen ook hier steeds meer patiënten bij met de meest uiteenlopende klachten (die je in Nederland niet zo snel tegen zult komen). Dit is super interessant en we zijn blij dat we er wat van kunnen leren en tevens wat terug kunnen doen voor de bewoners van Bom Pastor (de arme wijk waar het project in staat). Het blijft me hier kei goed bevallen en ben daarom ook blij dat we nog bijna 3 maanden te gaan hebben!! :)
Groetjes,
Ference Smit.

Verhaal van Bart,
Hallo allemaal,
Zoals jullie al in ons eerste stukje op de site konden lezen zijn wij studenten fysiotherapie uit Breda en hebben we ons al persoonlijk voorgesteld. We zijn nu ongeveer drie weken begonnen bij het project MCN van SooS Brasil in Natal. Van te voren had ik geen idee wat me te wachten stond maar de eerste indrukken waren fantastisch. De kinderen van het project zijn hartstikke leuk en leergierig. Ze doen erg goed mee met de Engelse les die we geven en waar in het begin maar 10 kinderen meedoen, hebben we nu al een klas van 20 kinderen.
Vorige week hebben ze ons ook rondgeleid door de favelas waar de meeste kinderen wonen. Het was indrukwekkend om te zien hoe bijvoorbeeld een gezin met 9kinderen in een klein hutje woonde en hoe arm de mensen wel niet zijn. Ik vind het dan ook knap dat de kinderen nog plezier kunnen maken terwijl ze bijna niks hebben.

Wanneer het mogelijk is gaan we ook op zaterdagochtend met iedereen van het project naar het strand toe. Wij zelf zitten op loopafstand van het strand in Ponta Negra terwijl de kinderen in de wijk bom pastor wonen en dus bijna nooit naar het strand gaan. Het is dus een erg goed initiatief en ik weet zeker dat de kinderen het super vinden! Ook hebben we afgelopen vrijdag een bingo gehouden en speelgoed verloot wat van familie en vrienden heb opgehaald. Iedereen mocht natuurlijk iets uitzoeken en ze vonden het heel leuk om iets te krijgen.
Tevens hebben wij zelf nog een spreekuur opgezet voor mensen in de omgeving die fysiotherapie nodig hebben. We zitten dan ook in een achterbuurt met veel mensen die geen geld hebben voor therapie dus er komen steeds meer mensen via via naar ons toe wat goed is voor ons zelf en voor de mensen. Ze hebben soms allerlei klachten en je krijgt ook te maken met hele erge verhalen en gebeurtenissen. Zo was door een fout van een arts een kind van acht jaar,4uur zonder zuurstof komen te zitten en is nu volledig verlamd. Dus je maakt wel wat mee hier!
Verder is het hier in Natal altijd zonnig en 30 graden en is de omgeving prachtig. De mensen hier zijn super behulpzaam en iedereen spreekt je aan. Ook is Pipa, hier 1,5 vandaan een mooi dorpje met prachtige grandcanyon stranden en kun je met wilde dolfijnen zwemmen.
Het is dus zeker de moeite waard om een keer naar Natal te komen!

Groetjes,
Bart Schuur.

Verhaal van Karen,
We zitten inmiddels al ongeveer 4 weken in Brazilie. Ik vind het echt een geweldig land! Het begon al meteen bij aankomst op het vliegveld. We werden door Jean, Bruno en Reginaldo erg enthousiast ontvangen. Ze waren vanaf het begin al erg behulpzaam en wilde al onze vragen graag beantwoorden. De mensen zijn hier allemaal erg aardig en sociaal. Aangekomen op het project was het nog erg rustig, omdat we net in de carnavalsperiode aankwamen, dan ligt hier blijkbaar alles stil. Het eerste dagje op het project was erg leuk, we werden met een al voor de leeuwen gegooid en moesten beginnen met een Engelse les. De dagen erop konden we voorbereiden en zo verzorgen we elke dag weer een Engelse les. De kinderen zijn erg enthousiast en leergierig. Het niveau verschilt wel heel erg onderling, dit is ooit wel lastig met het lesgeven. Het valt ook erg op dat de kinderen ons ook veel willen leren met betrekking tot de Portugese taal en cultuur. Ze willen ons tijdens de Engelse lessen Portugees leren, en hierna capoeira.  Wat een leuke kits!
Voor de fysiotherapie hebben we inmiddels ook al een aantal patiënten. Zo hebben we William, een gehandicapt jongetje uit de favela die de hele dag op de grond ligt. We proberen hem een beetje te helpen, maar het is vooral de aandacht die je hem geeft. Je merkt aan hem dat hij het leuk vind, wat hij maakt geluidjes met zijn mond en lacht erg veel.

Een andere patiënt is Isabelle, ze is in november geopereerd aan een blinde darm ontsteking . Tijdens de operatie is er iets mis gegaan en daardoor heeft ze 4 uur geen zuurstof in haar hersenen gekregen, hierdoor heeft ze 12 dagen in coma gelegen en was ze hierna totaal spastisch. Ze kan niet praten en haar bewegingen gaan totaal ongecontroleerd. Dit was erg heftig om te horen, dat door 1 klein foutje z’n klein meisje totaal kan veranderen!  We maken hier wel wat heftigere dingen mee dan in Nederland. De mensen hebben hier hele andere klachten, dit maakt het wel uitdagend voor ons! Maar het communiceren blijft wel ooit lastig in de Portugese taal, maar dit gaat eigenlijk steeds beter. Er gaat steeds iemand met ons mee op huisbezoeken, deze kunnen ons ook helpen te communiceren, dit is wel erg fijn. De samenwerking hier met iedereen verloopt dus erg goed.
De komende tijd wil ik vooral in de fysiotherapie mijn leerdoelen behalen. Het zoveel mogelijk bereiken met zo min mogelijk middelen is een belangrijk leerdoel. Het vergt veel improvisatievermogen. We hebben een bord opgehangen waarin we verteld hebben dat we fysiotherapie studenten zijn en mensen met fysieke klachten graag willen helpen. We verwachten dat we de komende tijd steeds meer patiënten zullen krijgen hierdoor.
Kortom, hier gaat alles erg goed. We leren veel van de mensen hier en iedereen is in staat je te helpen. De band die je krijgt met iedereen zorgt ervoor dat het project iedere week weer leuker wordt!

Groetjes
Karen