Drie augustus was het weer zover en vertrokken we met een vertraging van vier uur naar Brazilië. Na een rustige vlucht kwamen we ‘s avonds  om acht uur plaatselijke tijd (01.00 Nederlandse tijd) aan in Natal waar werden ontvangen door onze vrienden daar. Toen het busje waarin we naar ons tijdelijk logeeradres weg wilde rijden, werden we aangereden door een grote bus. We dachten: dat gaat uren duren, maar nadat de chauffeurs even met elkaar gepraat hadden gaven ze elkaar een hand en was de schaderegeling in vijf minuten geregeld. Toen wij in Bom Pastor, een buitenwijk van Natal, aankwamen, werden we opgewacht door een horde kinderen. Gelukkig werd het na een uurtje rustig en konden we genieten van een rustige maar korte nachtrust. ‘s Morgens om half zeven verzamelden de kinderen zich om te ontbijten. Ze kregen allemaal een boterham en een kopje koffie zodat ze niet met lege maag naar school hoeven. Dit is een onderdeel van het project van SooS Brasil. Circa vijfendertig kinderen doen hier aan mee. Ze krijgen verder onderwijs, huiswerk begeleiding en naschoolse opvang door middel van Capoeira. Om de ouders te stimuleren hun kinderen naar school te sturen in plaats van te gaan werken, bedelen of nog erger: te stelen, krijgen ze op het einde van de maand een levensmiddelenpakketje. Nadat de kinderen naar school waren, gingen wij met een aantal Capoeira-dansers naar Pipa, waar zij een show gaven voor Nederlandse toeristen. Dit gaf ons de gelegenheid onze vrienden Jelle en Krista te bezoeken. Terug in Natal zochten Helma en ik vroeg ons bed op om de volgende dag naar Capoeira dos Negros te vertrekken.
Op het erf aangekomen werden we met open armen ontvangen. Bijna iedereen was aanwezig. Het was een heerlijk weerzien. Maar voordat we ook maar iemand begroeten konden, kwam een klein jochie onze namen roepend op ons toe gerend: Daniel. Hij zag er goed uit en net als bij alle kinderen van zijn leeftijd, was de tandenfee langs geweest en miste hij zijn voortanden. Nina was druk bezig haar casa spik en span te maken zodat wij in een schoon huisje konden verblijven. Dit keer werd besloten dat zij en Fumaca er ook zouden blijven wonen. Nadat we ingekwartierd waren, bezochten we het toiletgebouw dat we verleden jaar met vereende krachten geplaatst hadden. Het stond er schoon en goed onderhouden bij, waardoor bij ons de vraag ontstond of het gebouw wel gebruikt wordt. Die vraag werd de dagen erop positief beantwoordt. Regelmatig zag je mensen, groot en klein van en naar het gebouwtje lopen. Fumaca hield echter goed in de gaten dat er niets vernield of gestolen werd en Francisca ging er regelmatig met de schrobber door.
We zijn nu enkele dagen in Capoeira geweest en hebben positieve en negatieve dingen gezien, maar van het negatieve kun je leren zodat het weer positief wordt. De toiletvoorzieningen zijn een succes, de voetjes van de kinderen zien er gezond uit, de watervoorziening is een punt van aandacht en we gaan ons bezighouden met de scholing.   Helaas was de directeur van de school niet aanwezig maar hebben een afspraak gemaakt op een later tijdstip. Elly van de Venne, het kloppend hart achter SooS Brasil, zal er dan ook bij zijn zodat er geen taalprobleem zal zijn. Wij gaan nu genieten van een weekje welverdiende vakantie in Pipa. Zodra we weer terug zijn in Nederland zullen we uitgebreid verslag doen van onze bevindingen en plannen. Tot dan een lieve groet uit Brazilië.

Abraco, Helma en Theo.